Poznaj rasy psów i ich potrzeby żywieniowe

Kundelek nie ma rodowodu — ma za to coś, czego żaden rodowód nie zapewni: jest jedynym takim psem na całym świecie, niepowtarzalnym oryginałem, którego natura stworzyła w jednym, jedynym egzemplarzu.

Labrador retriever to chodzący dobry humor i urodzony dostawca radości — pies, który całe życie coś Ci przynosi: piłkę, kapcia, lepszy nastrój. Nie bez powodu od lat jest jednym z najukochańszych psów rodzinnych świata.

Owczarek niemiecki nie robi niczego połowicznie — ani pracy, ani kochania. To pies-partner, który każdą sprawę Twojego dnia traktuje jak wspólną misję i który potrafi wykonywać niemal każdy zawód świata.

Golden retriever nie wchodzi w Twoje życie — on się w nie wprowadza. Z całym sercem, otwartą duszą i niesłabnącą nadzieją, że z miski wypadnie coś dobrego.

Border collie nie chce być Twoim psem. Chce być Twoim współpracownikiem — i ma już kilka pomysłów, jak usprawnić działanie domu.

Buldog francuski nie potrzebuje przestrzeni — potrzebuje Ciebie. I miejsca dokładnie tam, gdzie właśnie usiadłeś.

Yorkshire terrier waży niecałe trzy kilo i jest absolutnie przekonany, że to reszta świata jest dziwnie przewymiarowana.

Beagle to przede wszystkim nos — a cała reszta psa to zgrabny dodatek, który ten nos wszędzie ze sobą zabiera.

Husky syberyjski to kawałek Arktyki, który zgodził się z Tobą zamieszkać — ale ani na moment nie zapomniał, że urodził się, żeby biec.

Pudel występuje w czterech rozmiarach — od dużego po toy — ale we wszystkich kryje się ta sama, genialna i wysportowana dusza, którą świat uparcie myli z fryzurą.

Rottweiler wygląda jak czołg, ma reputację twardziela i jest święcie przekonany, że jest psem przeznaczonym do noszenia na rękach.

Jamnik to duży, odważny pies do zadań specjalnych, któremu natura zafundowała podwozie wielkości podnóżka — i który kompletnie się tym nie przejmuje.

Chihuahua to najmniejszy pies świata z jednym z największych charakterów w psim królestwie — dwa kilogramy czystego ognia, które wybierają sobie jednego człowieka i kochają go bez reszty.

Shih tzu przez blisko tysiąc lat był skarbem chińskich cesarzy, którego nie wolno było wynieść poza mury pałacu. Dziś mieszka u Ciebie — i szczerze mówiąc, nie widzi większej różnicy.

Mops to mały komik w przebraniu filozofa: z tą poważną, pomarszczoną miną planuje wyłącznie jedno — jak Cię rozbawić i przy okazji coś przekąsić.

Owczarek australijski to kowboj wśród psów — niestrudzony, oszałamiająco piękny pies ranczerski, który mimo swojej nazwy jest sercem amerykańskiego Dzikiego Zachodu (i występuje dziś także w wersji mini).

Doberman wygląda jak żywa rzeźba nieprzejednanego strażnika — a w rzeczywistości jest kilkudziesięciokilogramowym cieniem, który nie zniesie przebywania w innym pokoju niż jego człowiek.

Dog niemiecki to najwyższy pies świata, który najwyraźniej przegapił moment, w którym przestał się mieścić na kolanach — i ani myśli się z tym pogodzić.

Bokser to pies, który po prostu odmówił dorośnięcia — wieczny szczeniak w ciele atlety, z sercem nieustraszonego obrońcy.

Cavalier king charles spaniel to jeden wielki kłębek czułości — pies, którego największą siłą i największą słabością jest to samo: serce.

Berneński pies pasterski to wielki, łagodny góral o sercu z masła — pies stworzony do śniegu, ciszy i bycia blisko swojej rodziny.

Akita inu to dostojny, milczący samuraj wśród psów — pradawna japońska rasa, której wierność stała się na całym świecie symbolem tego, czym w ogóle jest oddanie.

Dalmatyńczyk to chyba najbardziej rozpoznawalny pies świata — biały w czarne łatki gwiazdor, którego prawdziwym sekretem jest to, że pod skórą kryje niestrudzonego maratończyka.

Cane corso to potomek rzymskich psów wojennych o sylwetce gladiatora i sercu, które bez reszty należy do jednej rodziny — urodzony strażnik, którego sama nazwa znaczy „obrońca”.

Mastif angielski to jeden z najcięższych psów świata — kolos, który bywa większy od dorosłego człowieka, a mimo to (albo właśnie dlatego) jest jednym z najłagodniejszych i najspokojniejszych olbrzymów, jakie kiedykolwiek dzieliły dom z ludźmi.

Buldog angielski wygląda jak najbardziej obrażony stwór świata — mały, sapiący czołg z miną mówiącą „znam wszystkie Twoje błędy” — a tak naprawdę jest najczulszym, najbardziej leniwym filozofem szczęścia, jakiego nosiła ziemia.

Amstaff to chodzący paradoks: muskularny twardziel o reputacji groźnego psa, a w rzeczywistości jeden z najczulszych i najbardziej rozkochanych w ludziach psów, jakie istnieją.

Cocker spaniel ma ogon, który nie zna słowa „dość”, i serce, które od pierwszego spojrzenia jest już całe Twoje.

Bernardyn to ważący nawet ponad siedemdziesiąt kilogramów łagodny olbrzym o sercu ratownika — pies, którego przodkowie wchodzili w śnieżne zamiecie, by sprowadzać zagubionych ludzi do domu.

Owczarek belgijski malinois to pies, po którego sięgają wojsko, policja i jednostki specjalne całego świata — niestrudzony pracownik o niemal nieludzkim napędzie, dla którego praca jest tym, czym dla innych psów jedzenie.

Wyżeł weimarski wygląda jak zjawa z dymu i srebra — nieprzypadkowo nazywa się go „srebrnym duchem” — z tym że ten duch ma jeden bardzo nieduchowy zwyczaj: nie potrafi odstąpić swojego człowieka na krok.

Shar pei wygląda, jakby ktoś uszył mu skórę o trzy numery za dużą — pofałdowany, dostojny chiński wartownik o spokoju starego mędrca, który swoją głęboką wierność trzyma wyłącznie dla najbliższych.

Samoyed to chodząca chmura w nieustannym dobrym humorze — śnieżnobiały arktyczny piesek, którego słynny uśmiech jest najszczerszą rzeczą na świecie, a serce stworzono do jednego: bycia jak najbliżej ludzi.

Pitbull to chodzące, umięśnione serce, które przez całe życie zadaje sobie jedno pytanie — „czy jestem grzeczny?” — i zrobi dosłownie wszystko, żeby usłyszeć, że tak.

Basenji to jedyny pies, który nie szczeka — prastary afrykański indywidualista o duszy kota, który robi wszystko po swojemu i obdarza miłością wyłącznie tych, których sam sobie wybierze.

Szpic niemiecki to mały, uśmiechnięty lisek w obfitym futrze, który jest absolutnie przekonany, że to wyłącznie dzięki jego czujności Twój dom wciąż stoi — i pełni tę zaszczytną służbę z powagą znacznie większego psa.

Papillon wygląda jak delikatna, motylowa ozdoba stworzona do jedwabnej poduszki — a w rzeczywistości jest jednym z najmądrzejszych i najbardziej wysportowanych psów na świecie.

Jack russell terrier to mały pies z silnikiem, który nie zna biegu jałowego — niestrudzony terier o ogromnej energii i jeszcze większym oddaniu swojemu człowiekowi.

Sznaucer miniaturowy to kilka kilogramów brody, energii i niezachwianego przekonania o własnej ważności — mały niemiecki nadzorca, który w wielkim skupieniu zarządza całym domem i kocha swoich ludzi tak, jak potrafi tylko pies z misją.

Shiba inu to w zasadzie kot, który postanowił udawać psa — dumny, niezależny i głęboko przekonany, że to on robi Ci uprzejmość, mieszkając w Twoim domu.

Maltańczyk to jedna z najstarszych ras świata i chyba najczystsze ucieleśnienie psiej miłości, jakie istnieje — maleńka, biała, jedwabista duszka, której jedynym zadaniem od tysięcy lat jest kochać człowieka.

Bichon frisé to mały, biały kłębek dobrego humoru, który zrobił zawrotną karierę i na królewskim dworze, i w cyrku — a wszystko dzięki jednemu talentowi: nieodpartemu wdziękowi, którym potrafi oczarować absolutnie każdego.

Boston terrier to mały amerykański dżentelmen, który przyszedł na świat już ubrany we frak — elegancki, czarujący i nienagannie ułożony towarzysz miejskiego życia (z jednym, niezbyt dżentelmeńskim sekretem).

Sznaucer olbrzym to potężny czarny strażnik, którego broda i krzaczaste brwi nadają mu minę surowego generała — pies, który ochronę rodziny traktuje śmiertelnie poważnie, a w domu zamienia się w wielkiego brodatego psotnika.

Hovawart to jeden z najstarszych niemieckich psów stróżujących, którego nazwa oznacza dosłownie „strażnika domostwa” — spokojny, rozważny i bezgranicznie oddany obrońca, którego całe powołanie zapisane jest w jego imieniu.

Biały owczarek szwajcarski to pies, którego biel kiedyś uznawano za wadę — a który stał się jedną z najłagodniejszych, najwrażliwszych i najpiękniejszych ras pasterskich świata: bystrym, oddanym owczarkiem o sercu wyjątkowo czułym.

West highland white terrier to mały szkocki szczurołap o pewności siebie i pogodzie ducha psa pięć razy większego — śnieżnobiały twardziel, którego biała sierść sprawiała, że nigdy nie ginął swojemu opiekunowi z oczu.

Chow chow wygląda jak skrzyżowanie pluszowego misia z miniaturowym lwem, a w środku jest dostojnym, niezależnym kotem, który miłość i czułość rezerwuje dla jednej, starannie wybranej osoby.

Welsh corgi pembroke to wielki pies pasterski, który najwyraźniej zapomniał zamówić długie nogi — zadziorny, bystry zaganiacz bydła o lisiej mordce, wielkiej osobowości i iście królewskim mniemaniu o sobie.

Pomeranian wychodzi dobrze na każdym zdjęciu i jako jedyny w domu nie ma pojęcia, jak wygląda. W czasach filtrów to bardzo rzadki talent.

Oficjalnie maltipoo nie istnieje: nie ma wzorca, rodowodu ani wystaw. Nieoficjalnie leży właśnie na czyichś kolanach podczas wideokonferencji — bo to pies wymyślony dokładnie na nasze czasy.

Hawańczyk to narodowy pies Kuby, któremu radość wpisano do wzorca w rozdziale o chodzeniu. Nie snuje się za Tobą po domu — on z Tobą tańczy, pół kroku obok, przez czternaście, piętnaście lat.

Polszczyzna zrobiła mu krzywdę powiedzeniem „trząść się jak ratlerek”. Pinczer miniaturowy nie boi się niczego — a jeśli cały drży, to z zimna, z niecierpliwości albo dlatego, że właśnie wróciłeś.

Whippeta nie uczono biec za czymś, tylko do kogoś: w dawnych wyścigach górników metą był człowiek machający szmatą. Dziś rozpędza się do 56 km/h, a resztę doby spędza tam, gdzie Ty.

Wygląda na środkowe dziecko w rodzinie sznaucerów, a jest ojcem obu pozostałych. Sznaucer średni to pierwszy z trzech: opanowany, nieprzekupny i przywiązany do swoich tak, że zapisano to we wzorcu.

Większość z nas zna owczarka kaukaskiego z jednej strony: zewnętrznej, zza siatki i tabliczki na bramie. Od środka to pies, który dorastał między jagniętami i wstaje tylko dla jednego człowieka.

Szóste miejsce w rankingu psiej inteligencji i wieczna gotowość do odpowiedzi. Owczarek szetlandzki, czyli sheltie, łapie nowe polecenie w pięć powtórzeń, a najpilniej uczy się jednego przedmiotu: Ciebie.

Rhodesian ridgebacka nie da się pogłaskać inaczej niż pod włos: wzdłuż grzbietu biegnie u niego pręga sierści rosnącej w przeciwną stronę. Charakter ma podobny i właśnie dlatego trzeba go prowadzić łagodnie.

Thai ridgeback zachował pierwotny typ, bo do wschodniej Tajlandii przez stulecia nie było jak dojechać. Dziś mieszka osiem tysięcy kilometrów dalej, narzeka na pogodę i trzyma się swoich.

Sierść, nos, powieki i pazury w jednym odcieniu rdzawego złota: wyżeł węgierski wygląda jak narysowany jedną kredką. Zawodowo wskazuje to, co ważne, a w domu najczęściej wskazuje Ciebie.

Owczarek podhalański od pięciuset lat wykonuje pracę, w której sukcesem jest brak wydarzeń: wilk podchodzi, patrzy i rezygnuje. W domu robi to samo. Pilnuje, żeby był to kolejny spokojny dzień.

Wszystkie polskie owczarki nizinne na świecie pochodzą od jednego psa imieniem Smok. Po przodku odziedziczyły zamiłowanie do gromadzenia skarbów, a najcenniejszym z nich są domownicy.

„Ogary poszły w las” — tak zaczynają się „Popioły”. Ogar polski idzie w las do dziś: z nosem przy ziemi i z głosem, którym przez cały czas daje znać, gdzie jest. I zawsze wraca na kolację.

Najmłodsza polska rasa, uznana na świecie dopiero w 2017 roku, i jedna z najstarszych. Gończy polski pochodzi z Bieszczad, do których każdy chciał kiedyś wyjechać, i codziennie zabiera tam człowieka na godzinę.

Przez jedenaście ksiąg „Pana Tadeusza” Rejent i Asesor kłócą się o to, czyj chart jest lepszy. Dwory zniknęły, szlachta też, a chart polski został: największy z chartów krótkowłosych, powściągliwy wobec obcych, a z Tobą za pan brat.

W terenie zabudowanym wolno jechać 50 km/h, a greyhound biegnie 70. Najszybszy pies świata, czyli chart angielski, robi to jednak przez pół minuty dziennie. Przez resztę czasu uczy domowników, jak się nie spieszyć.